Ένας από τους κορυφαίους ειδικούς σε ζητήματα κλιματολογίας και γεωλογίας, ο καθηγητής στο Κέιμπριτζ Πήτερ Ουάνταμς, έχει προβλέψει ότι η ολοκληρωτική κατάρρευση των παγετώνων της Αρκτικής κατά τους θερινούς μήνες θα λάβει χώρα μέσα στα επόμενα τέσσερα χρόνια.

Κάνει λόγο για επερχόμενη καταστροφή πλανητικού επιπέδου, η οποία μας καλεί επειγόντως για λήψη δραστικών αποφάσεων και εύρεση νέων ιδεών για τη μείωση της θερμοκρασίας του πλανήτη.

Σε ηλεκτρονικό μήνυμά του προς την εφημερίδα Guardian, γράφει πως «η κλιματική αλλαγή δεν είναι πλέον κάτι που μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα το αντιμετωπίσουμε μέσα στις επόμενες δεκαετίες, αλλά κάτι που πρέπει να δούμε άμεσα, εξετάζοντας δραστικούς τρόπους μείωσης της θερμοκρασίας του πλανήτη, ακόμη και τις ιδέες περί γεωμηχανικής που έχουν προταθεί κατά καιρούς».

Οι τελευταίες αφορούν σε τεχνολογίες που επιτρέπουν την αντανάκλαση των ηλιακών ακτίνων πίσω στο διάστημα και τον εμπλουτισμό των ωκεανών με ανόργανες ουσίες ικανές να αποροφήσουν μεγαλύτερες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα.

Ο καθηγητής από το Κέιμπριτζ έχει περάσει ένα μεγάλο μέρος της ζωής του, συλλέγοντας δεδομένα σχετικά με το πάχος του πάγου από υποβρύχια που περνάνε κάτω από το παγωμένο στρώμα της Αρκτικής.

Προβλέπει ότι η διάλυση του πάγου της Αρκτικής θα συμβεί μέσα στο 2015-2016 – μία διαδικασία η οποία έχει ήδη ξεκινήσει με ταχείς ρυθμούς.

Οι επιπτώσεις ενός τέτοιου συμβάντος θα είναι τρομακτικές, καθώς παρά το γεγονός ότι θα επιτρέψει την πρόσβαση σε παγιδευμένα προς το παρόν κοιτάσματα πετρελαίου και αερίου, θα σημάνει μία καλπάζουσα μη αναστρέψιμη άνοδο της θερμοκρασίας του πλανήτη.

Τα ανοιχτά συστήματα, στο Σύμπαν, δεν είναι η εξαίρεση αλλά ο κανόνας. Σε αυτά περιλαμβάνονται όχι μόνο οι ζωντανοί οργανισμοί, οι ανθρώπινες κοινωνίες, αλλά και το μεγαλύτερο μέρος των «απλούστερων» φυσικοχημικών συστημάτων. Στα συστήματα, ελάχιστες διαταραχές και διακυμάνσεις σε μικροσκοπική κλίμακα οδηγούν στην ανάδυση νέων απροσδόκητων μακροσκοπικών δομών. 'Ετσι, επιτρέπει στις δομές να αναδημιουργήσουν τον εαυτό τους σύμφωνα με απρόβλεπτα πρότυπα. 'Ετσι, οι δομές εισάγουν τη διαρκή δημιουργικότητα μέσα στη φύση. Η ελάχιστη αλλαγή μπορεί να "αποσταθεροποιήσει" το σύστημα και να επιφέρει ένα αποτέλεσμα που δεν είχε προβλεφθεί από τη λογική των γραμμικών εξισώσεων. Μακρυά από την ισορροπία, όταν το σύστημα διαταραχθεί, δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι θα επιστρέψει και πάλι στην αρχική του κατάσταση. Αντιθέτως, το σύστημα αρχίζει να διερευνά νέες δομές, νέα είδη οργάνωσης στον χωρόχρονο. Ένας σπουδαίος παράγοντας στην εμφάνιση νέων δομών είναι η συνεισφορά των διακυμάνσεων ή διαταράξεων, δηλαδή των ξαφνικών αλλαγών που επιτρέπουν κάτι καινούργιο να εμφανιστεί, ακόμη και εκεί που η ύπαρξη της εντροπίας θα το απέκλειε. Μια και μόνο διακύμανση προστιθέμενη σε άλλες θα μπορούσε να γίνει αρκετά ισχυρή ώστε να επανοργανώσει το όλο σύστημα σε ένα νέο πρότυπο. Τα σημεία αυτά, σημεία διακλάδωσης, είναι σημεία στα οποία καταρρέει η ντετερμινιστική περιγραφή και το σύστημα ακολουθεί μία από τις πολλές πιθανές διακλαδώσεις του δρόμου. Η διακλάδωση σε ένα σύστημα είναι μια στιγμή ζωτικής σημασίας. Με το πέρασμα του χρόνου, ο χείμαρρος των σημείων διακλάδωσης κάνει το σύστημα είτε να κατακερματιστεί καταλήγοντας στο χάος είτε να σταθεροποιήσει μια νέα συμπεριφορά μέσω σειράς βρόχων ανάδρασης. Εφόσον σταθεροποιηθεί από την ανάδρασή του ένα σύστημα που έχει περάσει μέσα από μια διακλάδωση, μπορεί να αντισταθεί σε άλλες μεταβολές, ώσπου κάποια κρίσιμη νέα διαταραχή να ενισχύσει την ανάδραση και να δημιουργήσει ένα νέο σημείο διακλάδωσης. Στα σημεία διακλάδωσής του, προσφέρεται πραγματικά στο σύστημα, που ακολουθεί μια πορεία, η δυνατότητα «επιλογής» ανάμεσα σε διάφορα είδη τάξης. Τα έθνη εξελίχθηκαν κυρίως μέσω διακλαδώσεων που περιλάμβαναν έντονες συγκρούσεις. Κατα μία εκδοχή την φαινομενική ανισορροπία ενός συστήματος ή τις διακλαδώσεις του τα θεωρούμε ως “κρίσεις” του συστήματος! Σ’ αυτές τις κρίσεις των συστημάτων σημασία έχουν οι επιλογές διακλάδωσής τους ώστε να έχουμε εξέλιξη και όχι χαώδεις καταστάσεις! Στις περιπτώσεις των κοινωνικών συστημάτων, οι επιλογές διακλάδωσης πρέπει να γίνονται στη βάση των σταθερών αξιών του συστήματος! Συνήθως τα στοιχεία του συστήματος διαχωρίζονται επικαλούμενα την εξαίρεση της ευθύνης τους για την ανισορροπία του συστήματος! Αυτό ίσως είναι το σημαντικότερο λάθος για την αποκατάσταση της ισορροπίας του συστήματος! Εφ’ όσον όλα τα στοιχεία περιέχονται στο σύστημα, ως μέρη ενός όλου, χρειάζεται να συμμετέχουν συνειδητά στις επιλογές διακλάδωσης του συνόλου τους. Ανεξάρτητα από τον καταμερισμό της ατομικής ευθύνης, όλα τα στοιχεία πρέπει ενωμένα στις βασικές Αρχές και αξίες του συστήματος, στον πολιτισμό του, να επιλέξουν το μέλλον του, την κατάσταση της μελλοντικής ισορροπίας του, της νέας κατάστασης εξέλιξής του! Χρειάζεται όλα τα στοιχεία του συστήματος να γίνουν ενεργά στοιχεία της αλλαγής του. Με αυτή την έννοια οι “κρίσεις” των συστημάτων μετατρέπονται και γίνονται ευκαιρίες εξέλιξής τους! Η Φύση και σ’ αυτή την περίπτωση μάς διδάσκει, γιατί ακολουθεί τους Φυσικούς Νόμους και δεν επιζητεί την εξαίρεση! Σ. Τσαχάλης για τους Οδοδείκτες

Είναι οι Ελληνες, που ζουν και εργάζονται στο «επιστημονικό κέντρο του κόσμου», σε ότι αφορά τις έρευνες για τον εντοπισμό της «αρχής των πάντων». Επιστήμονες, φυσικοί, θεωρητικοί και πειραματικοί, μηχανικοί, τεχνολόγοι, προγραμματιστές, φοιτητές. Μία κοινότητα περίπου 180 Ελλήνων, από τους οποίους τουλάχιστον 20 μόνιμοι. Καθημερινά τα τελευταία χρόνια περνούν την πύλη του Κέντρου Σωματιδιακής Φυσικής CERN στη Γενεύη – οι φύλακες τους γνωρίζουν με τα μικρά τους ονόματα και όχι από την ταυτότητα που έχουν κρεμασμένη στο στήθος τους. Είναι οι Ελληνες,που συγκαταλέγονται στα σπουδαιότερα μυαλά της επιστήμης της Φυσικής, έχοντας στη διάθεσή τους τον πιο σύγχρονο πειραματικό εξοπλισμό, και που μαζί με άλλους 2.500 συναδέλφους τους, πανηγύρισαν την περασμένη Τετάρτη, επιβεβαίωσαν την ύπαρξη του σωματιδίου του Higgs.

Ας γνωρίσουμε μερικούς από αυτούς...

Μιχάλης Καρατζινός: «Εργάζομαι στο μεγαλύτερο ελληνικό εργαστήριο του κόσμου!»

Με αυτή τη φράση ο πειραματικός φυσικός, Μιχάλης Καρατζινός, μετέφερε στην τηλεφωνική μας επικοινωνία τον τρόπο με τον οποίο αισθάνεται το εργαστήριο, που τα τελευταία 24ωρα μετά την ανακοίνωση για την ανακάλυψη του σωματιδίου του Higgs, έχει προσελκύσει τα βλέμματα της παγκόσμιας επιστημονικής κοινότητας. «Ζω και εργάζομαι εδώ 20 χρόνια. Τα τελευταία δύο, από 80 ώρες την εβδομάδα για να λειτουργήσει όπως πρέπει ο επιταχυντής. Η Ελλάδα συνεισφέρει ετησίως στις έρευνες 15 εκατ. ευρώ τον χρόνο - ποσό που αντιστοιχεί στο 2% του συνόλου, εγώ είμαι Έλληνας, άρα; Εργάζομαι στο μεγαλύτερο ελληνικό εργαστήριο του κόσμου» επαναλαμβάνει.

Πως αισθάνεται ο Μιχάλης Καρατζινός στο άκουσμα της μεγάλης επιστημονικής ανακάλυψης; «Το ξέραμε από το Δεκέμβριο, έλειπαν κάποιες λεπτομέρειες» σε προσγειώνει απότομα αλλά για λίγο «Είναι εντυπωσιακό, αν αναλογιστεί κανείς ότι δεν πρόκειται επί της ουσίας για ανακάλυψη, αλλά για επιβεβαίωση μιας ερευνητικής ομάδας με τον κ. Higgs από το 1964. Φανταστείτε, αυτοί οι άνθρωποι σκέφτονταν τότε κάτι, που δεν είχαμε δυνατότητα σε καμία από τις δεκαετίες που ακολούθησαν να αποδείξουμε. Προφανώς και είμαι ικανοποιημένος, έχω δει ανθρώπους να εργάζονται στο αντικείμενο 20 χρόνια και επιτέλους ο κόπος τους ανταμείφθηκε. Αισθάνομαι όμως και άλλο ένα συναίσθημα, περίεργο, μία λύπη. Νομίζω ότι θα ήταν πολύ πιο ενδιαφέρον αν δεν βρίσκαμε το σωματίδιο, αλλά κάτι πολύ κοντά σε αυτό. Κάτι που να μας κάνει να αναθεωρήσουμε ορισμένα στοιχεία και να συνεχίσουμε την έρευνα από άλλη οπτική γωνία» συμπληρώνει. Ωστόσο, ήδη όπως αποκαλύπτει, έχει καταθέσει πρόταση, για τη δημιουργία ενός εργοστασίου παραγωγής σωματιδίων Higgs, «γιατί αυτό πρέπει να είναι το επόμενο βήμα, δεν υπάρχει τέλος στην έρευνα».

Πάρις Σφήκας: «Μάθαμε, πως τα πάντα αποκτούν υπόσταση»

Ο Πάρις Σφήκας, δεν έκρυβε τη χαρά του για τις εξελίξεις. Καθηγητής Σωματιδιακής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, μέλος της ομάδας του CERN - συντονιστής φυσικής του πειράματος CMS, έχοντας υπό την επίβλεψή του 16 ερευνητικές ομάδες και 1100 πειραματικούς φυσικούς από όλο τον κόσμο - δεν είναι εύκολο να εξηγήσει με απλά λόγια τι σημαίνει «το μποζόνιο του Higgs», όπως προτιμά να το αποκαλεί αντί του σωματιδίου του Θεού που έχει επικρατήσει. O ίδιος, στις λιγοστές του δηλώσεις, ήταν εξαιρετικά προσεκτικός. «Η ανακάλυψη απαντά στο ερώτημα, πώς τα πάντα αποκτούν υπόσταση». Το πριν, δεν υπάρχει, δεν μπορεί να το συλλάβει ο ανθρώπινος νους. Και η συνέχεια; «Τώρα το βρήκαμε. Δεν ξέρουμε τίποτε πέραν της ύπαρξής του. Ποιες είναι οι ιδιότητές του; Μήπως κάνει κι άλλα πράγματα πέρα από το να δίνει μάζα; Συνεχίζουμε να τρέχουμε και θα συνεχίσουμε για τουλάχιστον οκτώ μήνες» δηλώνει.

Κωνσταντίνος Κορδάς: «Ο αέναος κύκλος της εξέλιξης»

Στον τέλειο κύκλο έρευνας – τεχνολογίας αναφέρθηκε ο λέκτορας στο AΠΘ και συντονιστής στο πείραμα του CERN της ανάλυσης φυσικής στο κανάλι παραγωγής ΖΖ, κ. Κορδάς Κωνσταντίνος. Ο ίδιος επισημαίνει πως «με κάθε ανακάλυψη που κάνουμε, καταλαβαίνουμε τον κόσμο καλύτερα - αυτή είναι η δουλειά του ανθρώπου» και συνεχίζει: «Όλα όσα επιτυγχάνονται σήμερα, είναι απόρροια του ερευνητικού έργου των προηγούμενων γενεών. Ο κ. Κορδάς ξεκαθαρίζει πως έρευνα και τεχνολογία αλληλοσυμπληρώνονται δημιουργώντας έναν τέλειο κύκλο. «Για να εντοπίσουμε νέα σωματίδια και να ικανοποιήσουμε την περιέργειά μας, χρειαζόμαστε μηχανήματα που είναι στην αιχμή της τεχνολογίας, όπως τον επιταχυντή. Οδηγώντας την τεχνολογία στα όριά της, προκύπτουν εφαρμογές που βελτιώνουν τη ζωή μας. Για παράδειγμα, το να καταλάβουμε πως δουλεύουν οι πυρήνες και πως αν βάλουμε ένα μαγνητικό πεδίο, προσανατολίζονται με αυτό, μας οδήγησε στις μαγνητικές τομογραφίες» και καταλήγει: «Η ανακάλυψη χρησιμοποιείται για να δημιουργηθεί τεχνολογία αιχμής, η οποία χρειάζεται να για κάνεις μία ακόμη ανακάλυψη, κ.ο.κ.»

Περήφανοι για τις επιλογές τους

Ο κατάλογος των Ελλήνων που εργάζονται στο CERN δεν τελειώνει. Η Δεσποινα Χατζηφωτιάδου, πειραματικός φυσικός εργάζεται σαν πρώτης βαθμίδας ερευνητής του Εθνικού ινστιτούτου πυρηνικής φυσικής της Ιταλίας, με έδρα τη Μπολόνια. Ζει στα Γαλλο- ελβετικά σύνορα από το 1987. Οταν ξεκίνησε να δουλεύει στο CERN, ήταν Λέκτορας στη Θεσσαλονίκη. Οι απουσίες της από την εργασία της την οδήγησαν σε απόλυση, ωστόσο δεν το μετανιώνει, καθώς κατάφερε να γνωρίσει την κορυφή της έρευνας στον κλάδο της

Η Μαρία Δήμου είναι μηχανικός υπολογιστών και Φυσικός στοιχειωδών σωματιδίων. Είναι η γυναίκα που για πάνω από 15 χρόνια δημιουργεί επανάσταση στην επιστήμη των υπολογιστών. Τα παιδιά της πηγαίνουν στο ελβετικό σχολείο το πρωί και στο ελληνικό το απόγευμα για τη γλώσσα. Στο CERN προσελήφθη για να φτιάξει μια πύλη ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Τροποποίησε τη διεύθυνση του mail από κώδικα σε ονοματεπώνυμο για να το χρησιμοποιούμε όλοι με τη σημερινή του μορφή. Σήμερα ασχολείται με τα δίκτυα πλέγματος υπολογιστών Grid.



Πηγή

α μάτια δεν προδίδουν τον ψεύτη, υποστηρίζουν ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, στη Σκωτία, καταρρίπτοντας έτσι ένα «ενοχοποιητικό» στοιχείο που εδώ και δεκαετίες καθόριζε τα συμπεράσματα ειδικών, αρχών ή ακόμη και συντρόφων. Δοκιμές που πραγματοποίησαν οι ειδικοί με τη βοήθεια βίντεο, έδειξαν ότι οι κινήσεις των ματιών δεν αποκαλύπτουν τίποτε σχετικό με το αν κάποιος λέει την αλήθεια ή όχι. Εντόπισαν ωστόσο πέντε άλλα σημεία τα οποία θα μπορούσαν να αποκαλύψουν έναν μικρό (ή μεγάλο) Πινόκιο. Η αλήθεια δεν καθρεφτίζεται στα μάτια Μέχρι σήμερα, αρκετοί ψυχολόγοι ήταν της άποψης ότι όταν ένας δεξιόχειρας κοιτάζει στα δεξιά του συνομιλητή του, τότε κατά πάσα πιθανότητα ψεύδεται. Αντίθετα, θεωρούσαν ότι η στροφή του βλέμματος προς τα αριστερά υποδηλώνει ειλικρίνεια. Σύμφωνα με τον καθηγητή Ρίτσαρντ Γουάιζμαν και την ομάδα του όμως, κάτι τέτοιο δεν ισχύει. «Ένα μεγάλο ποσοστό του κόσμου πιστεύει ότι συγκεκριμένες κινήσεις των ματιών υποδηλώνουν ψεύδος και οι πεποιθήσεις αυτές διδάσκονται ακόμα και σε εκπαιδευτικά μαθήματα για επαγγελματίες» εξηγεί η δρ Καρολάιν Γουάτ, μια εκ των συγγραφέων της μελέτης. «Η μελέτη μας δεν υποστηρίζει την ιδέα αυτή, αλλά αντίθετα υποστηρίζει ότι είναι καιρός να εγκαταλειφθεί η συγκεκριμένη μέθοδος ανίχνευσης ψεύδους» προσθέτει η ίδια. Πέντε… «σημεία και τέρατα» Ιδού λοιπόν πέντε τρόποι που αντιπροτείνουν οι ειδικοί, ως σημάδια που θα μπορούσαν να προδώσουν έναν καλό ψεύτη: 1. Λιγότερα «εγώ» Οι ψεύτες τείνουν να επινοούν ιστορίες που δεν συνέβησαν ποτέ, με αποτέλεσμα να περιορίζουν τον αριθμό των αναφορών στο πρόσωπό τους. 2. «Φρένο» στην κίνηση. Η διαδικασία του να λέει κάποιος ψέματα δεν είναι εύκολη υπόθεση, οπότε συνήθως οι ψεύτες τείνουν να μην κινούνται για να μπορούν να συγκεντρωθούν και να πλάσουν την ιστορία τους. 3. Δισταγμός. Οι ψεύτες παρουσιάζουν έναν δισταγμό στην ροή του λόγου τους, συγκριτικά με τα ειλικρινή άτομα. 4. Ξαφνικές παύσεις Οι ψεύτες συχνά προετοιμάζουν τις απαντήσεις τους. Όταν λοιπόν δεχθούν μια αναπάντεχη ερώτηση σταματούν ξαφνικά για να σκεφτούν προτού απαντήσουν. 5. Χαϊδεύοντας το στόμα, τα μαλλιά Οι ψεύτες τείνουν να αγγίζουν την περιοχή γύρω από το στόμα τους ή να παίζουν με τα μαλλιά τους πιο συχνά σε σχέση με τα ειλικρινή άτομα. πηγή